Historie van Johannes Martinus

Naamgeving van de school
Geschiedenis van de school

Naamgeving van de school

Johannes (apostel)

Johannes was een van de apostelen van Jezus Christus, waarover in het Nieuwe Testament geschreven wordt. Hij was volgens de Bijbel de zoon van de visser Zebedeus en de broer van Jacobus. Toen  Johannes en zijn  broer Jacobus hun visnetten aan het spoelen waren, werden zij door Jezus geroepen om zijn leerling te zijn ( Marc. 1:19-20); zij gaven direct gehoor. Later werden zowel Johannes als Jacobus (twee van de twaalf apostelen) van Jezus. Samen met Petrus  werden Johannes  en Jacobus ( bijgenaamd "zonen van de donder") de meest vertrouwelijke leerlingen van Jezus. Zo waren zij bijvoorbeeld aanwezig bij het wonderlijke moment op de berg ( volgens het evangelie van Marcus 9: 2-13 ), waar Jezus'kleding zo wit werd als sneeuw en waar hij een gesprek voerde met de profeten Elia en Mozes. Algemeen wordt aangenomen dat Johannes wordt bedoeld in het evangelie naar Johannes met 'de apostel die Jezus lief had".

Johannes wordt traditioneel gezien als de auteur van vijf boeken van het Nieuwe Testament: drie brieven, een apocalyptisch werk ( Openbaring van Johannes)  plus het naar hem genoemde evangelie naar Johannes. De  meeste theologen plaatsen  de huidige edities van deze geschriften aan het eind van de 1e eeuw; ook zijn er die van mening zijn dat zijn evangelie niet ( helemaal) van hem is maar door verschillende ( andere) auteurs is samengesteld. Zie ook  Johannes ( evangelist). Zij feestdag is in de Rooms-katholieke kerk op 27 december, in de Orthodoxe Kerk op 26 september en 8 mei. Hij is de patroonheilige van Klein- Azië, Sundern, Umbrië, de bisdommen Milwaukee en Cleveland en van de kunsthandelaars, de schrijvers, de boekbinders, de componisten, de uitgevers, de boekhandelaars, de litografen, de schilders, de beeldhouwers,de papiermakers, de drukkers, de kleurders, de letterzetters, de theologen, de glazeniers, de spiegelmakers, de graveurs, de kersentrekkers en korfmakers en verder van de vriendschap. Hij wordt aangeroepen bij brandwonden, tegen hagel, vergiftigingen, voetwonden en epilepsie.

 Sint Martinus  (Maarten van Tours)

Sint Maarten was bisschop van de stad Tours en een belangrijke grondlegger van het katholieke christendom in  Gallië. Hij was bovendien een van de populairste heiligen in de Middeleeuwen. Er is ook een feestdag naar hem vernoemd, deze valt op 11 november.

Maarten werd  rond 316 geboren in Savaria  ( Hongarije ) als zoon van Romeinse ouders. Op jonge leeftijd werd hij soldaat en als 15-jarige trok hij naar  Gallië. Bij een stadspoort van Amiens ontmoette hij een bedelaar, aan wie hij de helft van zijn mantel gaf. Omdat de helft van de mantel eigendom was van Rome kon hij slechts zijn eigen helft weggeven. Volgens een legende was deze bedelaar een verschijning van Jezus, of stond de bedelaar symbool voor Christus die zelf zei: "Ik was naakt en gij hebt Mij gekleed". ( Matteus 25:36) Maarten liet zich bekeren en verliet het leger.Volgens een andere legende  liet hij zich al op 10-jarige leeftijd dopen, tegen de zin van de ouders. Op 19-jarige leeftijd werd hij duiveluitdrijver. Ook leefde hij enige tijd als kluizenaar op het eiland Gallinaria bij Genua en verder stichtte hij een klooster bij Poitiers, het eerste klooster op Franse bodem. In 371 werd Maarten door de bevolking van Tours gekozen tot bisschop. Als bisschop zette hij zich in voor de verdere verspreiding van het Christendom. Hij stichtte kerken en rond 375 de bekende abdij van Marmoutier. In 397 stierf  Maarten aan koortsen. Hij was toen ongeveer tachtig jaar oud en werd begraven in de basiliek van Tours. Al gauw na zijn dood kwam de verering op gang.In zijn bestaande graf liggen slechts een stuk schedeldak en een armbot, overige botten werden verkocht ter verering als relikwie onder meer in de Dom van Utrecht.

Geschiedenis van de school:

Tot 1985 werd het onderwijs aan de speciale school voor basisonderwijs nog Buitengewoon Lager Onderwijs genoemd. Vanaf de invoering van het Basisonderwijs kwamen de scholen voor kinderen met leer- en opvoedings-problemen in een vernieuwingsproces terecht. Er werden plannen gemaakt voor het verbreden van de toelating in het speciaal onderwijs. De Johannesschool van de Stichting R.K.B.L.O. te Rotterdam aan de Boezemsingel( rond 1960) werd in 1990 gerenoveerd. Dit had mede te maken met de invoering van het W.S.N.S.-beleid ( Weer Samen Naar School) en de verhuizing van de voortgezet speciaal onderwijsschool Max Kolbe naar het van Alkemadehof.  De oorspronkelijk in de Tidemanstraat 43 gevestigde  Martinus L.O.M.-school van de St. Martinusstichtingkreeg kwam  in juni 1991 ook naar de Boezemsingel. De scholen bleven zelfstandig maar gingen inhoudelijk steeds meer samen werken. De mogelijkheid van verbreed toelaten was geboren. Men ging samen verder onder de naam Centrum voor Speciaal Onderwijs. In augustus 1998  trad de Wet Primair Onderwijs in werking. Met ingang van die datum werden beide scholen overgedragen aan de RVKO. Onderwijsinhoudelijk werd het steeds meer één school onder twee namen. In 2004 vond het Ministerie van Onderwijs dat de scholen moesten fuseren en in augustus 2004 gingen de scholen daadwerkelijk samen onder de naam Johannes-Martinusschool voor speciaal onderwijs..