Historie van Nicolaas
Naamgeving van de school:
Nicolaas van Myra, Nicolaas van Bari of Nicolaas van Patara ( waarschijnlijk geboren omstreeks 280 te Patara in Lyciё en overleden op 6 december in 342 of 352) was in de 4e eeuw bisschop te Myra, de toenmalige hoofdplaats van Lyciё in Klein- Aziё. Hij werd later heilig verklaard en is de hoofdpersoon in tal van legenden, bijvoorbeeld de Legenda Aurea van de 13e eeuwse geleerde dominicaan Jacobus de Voragine. Belangrijke elementen van het Sinterklaasfeest gaan op hem terug.
Leven
De informatie die over het leven van Sint Nicolaas beschikbaar is, is waarschijnlijk eerst mondeling overgeleverd en in een later stadium op schrift gesteld. Ze komt uit de verschillende levensverhalen. De belangrijkste Vitae zijn de Vita per Michaelem ( de best begrijpelijke) en de Vita per Methaprasten ( de oudste van de twee). In de Vita per Michaelem is de meeste informatie terug te vinden, onder meer de namen van Nicolaas’ Lycische ouders zijn er vermeld; ze worden nergens anders aangetroffen.
Uit deze bron komt de informatie dat de jonge Nicolaas in 280 in Patara, niet ver van Myra, het tegenwoordige Demre, in Klein- Azie werd geboren. Volgens de Vita Compilata, een derde levensbeschrijving, was hij kind van welgestelde, zeer gelovige ouders.
Het was al snel duidelijk dat Nicolaas- zijn leven aan de dienst van God zou gaan wijden. Er werd een verband gezien met de Bijbelse figuur Samuel. Nicolaas moeder kon net als de moeder van Samuel geen kinderen krijgen, en kreeg uiteindelijk een kind in ruil voor de belofte dat het in dienst van God zou treden.
In 325 nam Nicolaas als bisschop deel aan het Concilie van Nicea. De voornaamste aanleiding tot bijeenroepen van het concilie was de onrust die was ontstaan door de leer die verspreid werd door Arius. Tijdens dit concilie liep Nicolaas, een fervent tegenstander van Arius, naar hem toe, en gaf hem een klap in het gezicht. Hiervoor werd Nicolaas in de kerker gegooid, maar ’s nachts werd hij uit zijn boeien bevrijd door Maria, kreeg hij van haar zijn bisschoppelijke gewaden terug alsook een Bijbel. Gedurende de rest van het concilie werd er bij grote vraagstukken beslist volgens de mening van Nicolaas. Gedurende zijn leven zou Nicolaas vele malen de bevolking tegen demonen hebben beschermd, maar ook na zijn dood zou hij verder voor zijn mensen hebben gezorgd. Zo zou hij tijdens hongersnoden schepen hebben behoed voor de ondergang.
Hij werd begraven in Myra, waar zijn basiliek nog steeds te bezichtigen is.
Na zijn dood.
In 1087 werden zijn relieken door Italiaanse kooplieden van Myra naar Bari overgebracht, om ze te beschermen tegen de oprukkende Islam. Hier werd speciaal voor hem een kerk gebouwd, de Basiliek van St. Nicolaas.
Naamdag
De naamdag van de heilige is 6 december. De viering van Sint Nicolaas’ naamdag is waarschijnlijk in het verleden samengevoegd met de viering van een Germaans feest, en deze figuur is als Sinterklaas de centrale figuur geworden in het kinderfeest dat op 5 december (“pakjesavond’) en op 6 december ( de feitelijke feestdag ) in Nederland en Belgiё wordt gevierd.
Beschermheilige
Sint-Nicolaas is de beschermheilige van kinderen, ongehuwde vrouwen, kooplieden en schutspatroon van zeelieden. Veel havensteden hebben Sint-Nicolaas als beschermheilige:
Aberdeen – Amsterdam – Bari
Sint Nicolaas wordt in de Oosters-orthodoxe Kerk zeer vereerd en zijn beeltenis is op veel iconen te vinden. Hij is een van de beschermheiligen van het belangrijkste orthodoxe land, Rusland.
De geschiedenis van de school
In 1880 was er al een Nicolaasschool bij de RVKO. Eén van de grootste weldoeners van de Vereniging, pastoor Ludovicus Gompertz, schonk meer dan fl.100.000,= voor de bouw van deze school in de Isaäc Hubertstraat in Crooswijk.
In 1900 werd deze school samengevoegd met de Bernardusschool en toen deze scholen in 1928 verhuisden naar de Spiegelnissestraat en fuseerden met de Aloysiusschool, werd deze combinatie de Aloysius-Bernardusschool genoemd en verdween de naam Nicolaas uit het scholenbestand van de RVKO.
Op 1 januari 1974 nam de RVKO van het "Zedelijk Lichaam onder de zinspreuk: "Sub praesidio Beata Mariae Virgini, sine macula conceptae", ook wel de Broeders van Maastricht genoemd, de St. Agnes aan de Bruijnstraat 61b, de St. Martinus aan de Boeierstraat 9 ( in 1964 gefuseerd met de St.Jeanne d' Arcschool meisjesschool aan de Pinkstraat ) en de St. Nicolaas aan de Schiedamseweg 227 over.
De Agnesschool kennen we nu als de Valentijn en de Martinusschool ging op in de Nicolaasschool.
Bij het zogenaamde "vergeten bombardement van Rotterdam" op woensdag 31 maart 1943 troffen de door Amerikaanse bommenwerpers afgegooide brandbommen, die de werven hadden moeten raken waar Duits oorlogsmaterieel vervaardigd werd, de wijk Tussendijken. Daarbij gingen ondermeer het klooster en de school aan de Schiedamseweg in vlammen op.
In 1959 werden het broederklooster en de Nicolaasschool herbouwd.
Jarenlang was de Nicolaasschool de grootste school van de vereniging. Om de groei en het ruimtetekort op te vangen werd een dependance betrokken in de Korfmakerstraat en werd in 2001 een verdieping op het hoofdgebouw gezet. Ook in de voormalige Idenburgmavo in de Korfmakerstraat werd in het schooljaar 2000-2001 een dependance van de Nicolaasschool gevestigd.
In het zelfde schooljaar werd op de Mullerpier samen met het openbaar onderwijs een nieuw schoolgebouw in gebruik genomen.
