Historie van Willibrord

naamgeving van de school:

Clemens Willibrord, ook Willibrordus genoemd ( Northumbria, omstreeks 658 - Echternach, 7 november 739) was een rooms-katholieke aartsbisschop en missionaris van Angelsaksiche afkomst. Willibrord  is een christelijke heilige en staat ook bekend als de "apostel der Friezen", soms ook als "apostel van de Benelux".
Willibrord werd geboren als zoon van pas bekeerde ouders en als zevenjarige jongen door zijn vader Wilgis als oblaat toevertrouwd aan het klooster van Ripon nabij York in Engeland. In Ripon groeide Willibrord op onder de invloed van Sint-Wilfridus ( Egbert), de bisschop van York, die te midden van de daar heersende Katholiek-Keltische traditie een voorstander was van de Roomse lijn.
Op zijn  20e verkoos Willibrord te vertrekken naar de Abdij van Rathmelsigi in Ierland. Nadat hij zich in dit klooster onderworpen had aan een strenge tucht werd hij daar in 688 tot priester gewijd.
Volgens de schrijver Alcuinus was Willibrord vervuld van de geest van `peregrinatio`, de mystieke wens om het aardse huis te verruilen voor de bekering van heidense volken en reisde Willibrord in 690 met elf of twaalf gezellen, onder wie Werenfried van Elst, naar Friesland om het voorbeeld te volgen van Jezus Christus die rondtrok om zijn  boodschap te verkondigen. Willibrord begon daar met zijn kersteningsmissie van de Friezen, die zich steeds tegen de kerstening hadden verzet.
Vandaar uit bezocht Willibrord een groot eilandengebied dat zich uitstrekt van de Lauwerszee tot België en Luxemburg toe.
In tegenstelling tot de missioneringspraktijk van de Iers-Schotse monniken, die bij de evangelisatie geen systeem hanteerden, organiseerde Willibrord zijn missionering pragmatisch en doordacht. Zo zocht hij eerst de bescherming van de frankische hofmeier Pepijn van Herstal, die de Friese koning  Radbod tot over de Rijn had teruggedreven, en verzekerde zich van pauselijke goedkeuring toen hij na twee moeilijke reizen naar Rome in 695 door paus  Sergius I tot aartsbisschop der Friezen werd gewijd, waarbij Trajectum ( volgens de Nederlandse traditie Utrecht) zijn zetel werd. Willibrord kreeg daarbij de voornaam Clemens van deze paus bij zijn wijding toebedeeld.

geschiedenis van de school
In 1895 neemt de RVKO van de heer R.Mattheeuwsen de H.Willibrordusschool voor meer uitgebreid lager onderwijs over. Deze particuliere school was gehuisvest aan de Zuidblaak en de Wijnstraat. De heer Mattheeuwsen bleef verbonden aan de school en mocht ook in de woning, die onderdeel uitmaakte van het overgenomen gebouw, blijven wonen. Het schoolgeld bedroeg fl. 30,= per jaar. Voor school en woning werd toen fl. 67.000,= betaald. Er waren toen ongeveer 150 leerlingen ingeschreven.
In 1906 wordt het pand aan de Zuid Blaak/Wijnstraat verkocht en wordt in de Mauritsstraat een nieuwe school betrokken. In 1915 wordt de afdeling van het St. Willibrordusinstituut, gehuisvest in het eerste schoolgebouw van de Vereniging in de Kipstraat, gesloten. In 1917 wordt het hoofd van het St Willibrordinstituut in de Mauritsstraat wegens disfunctioneren ontslagen en wordt het Willibrordusinstituut gesloten. Tegelijkertijd wordt de St. Willibrordus ULO-school geopend en komt in het zelfde pand nog een school: de St. Petrus MULO.
In 1926 worden de bestaande ULO-scholen afgeschaft en komen er scholen voor G.L.O., die zeven leerjaren omvatten.
In 1937 wordt het gebouw aan de Mauritsstraat overgenomen door de gemeente Rotterdam. In 1938 wordt op initiatief van het hoofd van de St. Willibrordusschool het eerste oudercomité binnen de scholen van de RVKO opgericht.
Rond 1967 wordt het schoolgebouw, samen met de openbare school Jan Prins, aan de Nieuwstraat 1 betrokken. Met dezelfde partners wordt in 2009 verhuisd naar de Nieuwstraat 15. Vanaf de speelplaats, die gesitueerd is op het dak van het gebouw, is de plaats van de eerste huisvesting aan de Zuidblaak/Wijnstraat makkelijk te duiden.