Regulier

 

Het leerstofjaarklassikaal onderwijs houdt in dat de leerstof op de basisschool wordt gegeven in acht schooljaren en dat per schooljaar vast staat wat er behandeld wordt.
Herbart wordt gezien als de grondlegger van het leerstofjaarklassensysteem in het begin van de negentiende eeuw. In 1806 werd het klassikaal onderwijs vastgelegd in de schoolwet. Het klassikaal systeem was een grote vernieuwing, omdat tot dat moment ‘hoofdelijk onderwijs’ gebruikelijk was. Leerlingen kwamen dan één voor één bij de onderwijzer om zich te laten overhoren. Het hoofdelijk onderwijs functioneerde niet goed. Kinderen kregen geen les, er was geen goede lesmethode.

 

In de groep krijgen de leerlingen van dezelfde leeftijd in principe op dezelfde wijze les, krijgen ze allemaal dezelfde opdrachten en doen dezelfde toetsen. De leerling moet een bepaalde hoeveelheid leerstof in een bepaalde tijd verwerken. Als dit in voldoende mate is gebeurd, gaan de leerlingen naar een volgende groep. Als de leerling niet voldoende leerstof heeft verwerkt, dan kan deze blijven zitten in dezelfde groep en dezelfde leerstof opnieuw overdoen.

Om het individuele kind recht te doen maken alle leerstofjaarklassikale scholen gebruik van elementen van Dalton, Jenaplan of Montessorionderwijs. Hierdoor geven zij binnen het systeem leerlingen zo goed mogelijk les en proberen zij zittenblijven te voorkomen.

 

Een klassikale school is overzichtelijk, omdat deze een duidelijke administratieve indeling heeft en alle leerlingen in de groep gelijktijdig aan hetzelfde vak werken.